Informacja do zadań 14.

Informacja do zadań 14.

W celu oznaczenia stężenia określonych jonów w roztworze należy strącić je całkowicie

w postaci trudno rozpuszczalnego osadu, który po odsączeniu suszy się i praży do

uzyskania stałej masy. Tę metodę stosuje się m.in. w oznaczaniu zawartości jonów

żelaza(III) w badanej próbce.

W wyniku reakcji strącania jonów Fe3+ za pomocą nadmiaru jonów wodorotlenkowych

z roztworu wydziela się uwodniony tlenek żelaza(III):

2Fe3+ + 6OH− → Fe2O3 ∙ 3H2O↓

Wyodrębniony ilościowo osad praży się w temperaturze ok. 1000 °C do uzyskania

bezwodnego Fe2O3.

Na podstawie: J. Minczewski, Z. Marczenko, Chemia analityczna, Warszawa 2022.