Źródło
Informacja do zadań 09.
W pewnym roztworze wodnym znajdowały się rozpuszczalne sole NaNO2 i Na2SO3.
Aby potwierdzić obecność jonów azotanowych(III) w tym roztworze, wykonano dwuetapowe
doświadczenie.
W etapie 1. do probówki A z badanym roztworem dodano nadmiar wodnego roztworu
substancji X, aby usunąć jony siarczanowe(IV). Strącony osad odsączono.
W etapie 2. otrzymany przesącz dodano do probówki B z wodnym roztworem
manganianu(VII) potasu silnie zakwaszonym kwasem siarkowym(VI).
Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W etapie 1. doświadczenia jako odczynnika X użyto
A. kwasu solnego.
B. wodnego roztworu azotanu(V) magnezu.
C. wodnego roztworu azotanu(V) baru.
D. wodnego roztworu wodorotlenku potasu.
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Szukaj kationu tworzącego trudno rozpuszczalny siarczan(IV). Azotany(III) powinny pozostać w roztworze.
Podpowiedź 2
Jony Ba2+ strącają BaSO3. Anion NO3− nie przeszkadza jako reduktor.
Podpowiedź 3
Wybierz C — wodny roztwór azotanu(V) baru.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
C — wodny roztwór azotanu(V) baru.
Zasady oceniania
1 pkt – odpowiedź poprawna.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Odczynnik musi strącić SO32−, zachowując azotany(III) w przesączu. Azotan(V) baru dostarcza Ba2+ tworzących trudno rozpuszczalny BaSO3, a azotan(V) nie wnosi dodatkowego reduktora.
Poprawna odpowiedź to C. HCl zakwaszałby roztwór i mógł zmieniać obie wykrywane formy, KOH nie daje potrzebnego kationu strącającego, a sól magnezu nie jest wskazanym selektywnym odczynnikiem. Odsączenie osadu usuwa przeszkadzający reduktor przed właściwą próbą z KMnO4.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
C — wodny roztwór azotanu(V) baru.