Źródło
Informacja do zadań 19–20.
Bezbarwny wodny roztwór dwóch soli może zawierać znaczące ilości następujących jonów:
Br− S2− SO42− NH4+ Mg2+
W celu ustalenia składu badanego roztworu pobrano cztery jego próbki i wykonano
doświadczenia zilustrowane na poniższym schemacie:
… Probówka 1 … Probówka 2 … Probówka 3 … Probówka 4.

Wszystkie wyniki doświadczenia przedstawiono w tabeli.
Probówka | Wyniki doświadczenia |
|---|---|
1. | Wydziela się gaz o charakterystycznym zapachu. |
2. | Brak zmian. |
3. | Wytrąca się biały osad. |
4. | Mieszanina w probówce zmieniła zabarwienie. |
Napisz wzory sumaryczne dwóch soli, z których przygotowano badany roztwór.
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Dopasuj każdą obserwację do jonu z listy. Gaz z zasadą jest szczególnie charakterystyczny dla soli amonowych.
Podpowiedź 2
Chlor utlenia bromki, a jony baru wykrywają siarczany(VI). Brak objawu z kwasem wyklucza siarczki.
Podpowiedź 3
Połącz NH4+ z Br− i SO42−. Otrzymasz NH4Br oraz (NH4)2SO4.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
NH4Br, (NH4)2SO4
Zasady oceniania
1 pkt – poprawnie napisanie wzorów sumarycznych dwóch soli.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Wydzielenie amoniaku po dodaniu KOH potwierdza NH4+. Brak reakcji z HCl wyklucza znaczącą obecność S2−, a biały osad z Ba(NO3)2 wskazuje na SO42−. Zmiana barwy po dodaniu chloru wynika z utlenienia Br− do bromu.
Mg2+ spowodowałby osad wodorotlenku w próbie z zasadą, czego tabela nie podaje. Roztwór dwóch soli zawiera więc NH4Br i (NH4)2SO4. Każdy wzór powinien zachowywać elektryczną obojętność soli.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
NH4Br, (NH4)2SO4