Źródło
Informacja do zadań 36–37.
Świeżo strącony wodorotlenek miedzi(II) stosuje się w chemii organicznej jako odczynnik do
wykrywania określonych grup funkcyjnych i wiązań. W wyniku reakcji związków z tym
odczynnikiem powstają substancje o określonej barwie: rozpuszczalne lub nierozpuszczalne
w wodzie. Poniżej przedstawiono schemat doświadczenia 1., którego wynik pozwala
zidentyfikować niektóre związki organiczne.

Źródło
Informacja do zadania 37.
Przeprowadzono doświadczenie 2., podczas którego ogrzewano probówki z zawartością
otrzymaną w wyniku doświadczenia 1. W niektórych probówkach zaszła reakcja utleniania
i redukcji, w której wodorotlenek miedzi(II) pełnił funkcję utleniacza.
Wskaż numery tych probówek.
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Teraz pytanie dotyczy ogrzewania i reakcji redoks, a nie tylko kompleksowania.
Podpowiedź 2
Glukoza i metanal mają właściwości redukujące. Sacharoza i glicerol nie dają opisanej dodatniej próby.
Podpowiedź 3
Wpisz I i III. Sprawdź, że to inny zestaw niż I, II, IV z doświadczenia na zimno.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
I, III
Zasady oceniania
1 p. – za poprawny wybór probówek.
0 p. – za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Po ogrzaniu utleniaczem jest Cu(OH)2, a dodatni wynik dają substancje redukujące. Glukoza I może przechodzić do formy łańcuchowej z grupą aldehydową, a metanal III sam jest aldehydem. Oba redukują Cu(II) do Cu(I), więc wskazujemy I i III.
Glicerol nie ma grupy aldehydowej, a sacharoza nie ma wolnego końca redukującego w tych warunkach. Wyniku nie wyznacza sama obecność grup hydroksylowych: dlatego zestaw dodatnich probówek różni się od próby na zimno. Trzeba przeanalizować nową przemianę, nie powtórzyć odpowiedzi o szafirowych kompleksach.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
I, III