Uzupełnij poniższe zdania. Podkreśl właściwe określenie spośród wymienionych w każdym nawiasie.
Po porównaniu stałych dysocjacji kwasu chlorowego(I) i kwasu chlorowego(III) można
stwierdzić, że w cząsteczce kwasu chlorowego(I) wiązanie O–H jest (bardziej / mniej)
spolaryzowane niż w cząsteczce kwasu chlorowego(III). Wodny roztwór kwasu
chlorowego(I) ma więc (niższe / wyższe) pH od roztworu kwasu chlorowego(III) o tym
samym stężeniu molowym. W wodnych roztworach soli sodowych tych kwasów uniwersalny
papierek wskaźnikowy (pozostaje żółty / przyjmuje czerwone zabarwienie / przyjmuje
niebieskie zabarwienie).
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Porównaj stałe dysocjacji obu kwasów. Większa stała oznacza mocniejszy kwas i więcej H+ przy tym samym stężeniu.
Podpowiedź 2
Słabszy kwas ma wyższe pH. Jego anion może jednak przyjmować proton od wody i powodować odczyn zasadowy soli.
Podpowiedź 3
Wybierz mniej, wyższe i przyjmuje niebieskie zabarwienie. Uzasadnij ostatni wybór hydrolizą anionów słabych kwasów.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

Zasady oceniania
1 p. – za poprawne wskazanie określeń w każdym nawiasie.
0 p. – za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Kwas chlorowy(III) ma większą stałą dysocjacji niż kwas chlorowy(I), więc przy tym samym stężeniu dostarcza więcej jonów wodorowych. W szkolnym modelu wiązanie O–H w słabszym kwasie chlorowym(I) jest mniej spolaryzowane i proton odszczepia się trudniej.
Jego roztwór ma więc wyższe pH. Aniony obu słabych kwasów mogą przyjmować proton od wody, tworząc jony OH−, dlatego roztwory ich soli sodowych mają odczyn zasadowy i barwią papierek na niebiesko. Nie należy wnioskować, że sól sodowa każdego kwasu ma odczyn obojętny: decydują właściwości anionu.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
