
a) Podaj nazwy wiązań I, II i III.
I: … II: … III: …
b) Uzupełnij poniższe zdania, wpisując odpowiednie określenie wybrane spośród podanych.
I … II … III … disiarczkowe … jonowe … peptydowe
pierwszorzędowa … drugorzędowa … trzeciorzędowa
Za strukturę pierwszorzędową białka odpowiadają wiązania oznaczone numerem …
O strukturze, która jest określana jako α lub β, decydują wiązania oznaczone numerem …
Wiązanie oznaczone numerem I jest jednym z wiązań stabilizujących strukturę
… Stabilizują ją również wiązania …
występujące pomiędzy resztami aminokwasowymi.
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Rozpoznaj połączenie siarka–siarka, wiązanie łączące kolejne aminokwasy oraz oddziaływanie z udziałem wodoru.
Podpowiedź 2
Struktura pierwszorzędowa opisuje kolejność reszt, a α i β odnoszą się do struktury drugorzędowej.
Podpowiedź 3
Przypisz I disiarczkowe, II peptydowe, III wodorowe. W zdaniach wpisz II, III, trzeciorzędową oraz jonowe.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
a)
I (mostki) disiarczkowe lub disulfidowe
II (wiązanie) peptydowe
III (wiązania) wodorowe
b)
Za strukturę pierwszorzędową białka odpowiadają wiązania oznaczone numerem II
O strukturze, która jest określana jako struktura α lub β decydują wiązania oznaczone
numerem III. Wiązanie oznaczone numerem I jest jednym z wiązań stabilizujących strukturę
trzeciorzędową. Strukturę tę stabilizują również wiązania jonowe występujące pomiędzy
resztami aminokwasowymi.
Zasady oceniania
2 pkt – poprawne określenie nazw wiązań w części a) zadania oraz poprawne uzupełnienie
zdań w części b) zadania
1 pkt – – poprawne określenie nazw wiązań w części a) zadania oraz błędne uzupełnienie
zdań w części b) zadania
– błędne określenie nazw wiązań w części a) zadania oraz poprawne uzupełnienie
zdań w części b) zadania
0 pkt – inna odpowiedź lub brak odpowiedzi
Ogólne zasady oceniania
Zdający otrzymuje punkty za rozwiązania, w których została pokonana zasadnicza
trudność rozwiązania zadania.
Rozwiązania zadań, uwzględniające inny tok rozumowania niż podany w schemacie
oceniania, oceniane są zgodnie z ogólnymi zasadami punktacji.
· Zdający otrzymuje punkty tylko za poprawne rozwiązania, precyzyjnie odpowiadające
poleceniom zawartym w zadaniach.
· Gdy do jednego polecenia zdający podaje kilka odpowiedzi, (z których jedna jest
prawidłowa, inne nieprawidłowe), nie otrzymuje punktów za żadną z nich.
· Rozwiązanie zadania otrzymane na podstawie błędnego merytorycznie założenia, uznaje
się w całości za niepoprawne.
· Rozwiązania zadań doświadczalnych (spostrzeżenia i wnioski) oceniane są wyłącznie
wtedy, gdy projekt doświadczenia jest poprawny, czyli np. prawidłowo zostały dobrane
odczynniki. Jeżeli polecenie brzmi: Zaprojektuj doświadczenie …., to w odpowiedzi
zdający powinien wybrać właściwy odczynnik z zaproponowanej listy i wykonać kolejne
polecenia. Za spostrzeżenia i wnioski będące konsekwencją niewłaściwie
zaprojektowanego doświadczenia (np. błędnego wyboru odczynnika) zdający nie
otrzymuje punktów.
· W rozwiązaniach zadań rachunkowych oceniane są: metoda (przedstawiony tok
rozumowania), wykonanie obliczeń i podanie wyniku z jednostką i odpowiednią
dokładnością. Jeśli w obliczeniach cząstkowych podawane są jednostki, to w każdym
etapie muszą być poprawne.
· Wynik liczbowy wielkości mianowanej podany bez jednostek lub z niepoprawnym
ich zapisem jest błędny.
Uwaga: należy zwrócić uwagę na zależność wartości wyniku końcowego od
ewentualnych wcześniejszych zaokrągleń. Wszystkie wyniki, które są konsekwencją
przyjętych przez zdającego poprawnych zaokrągleń są poprawne.
· Jeżeli zamieszczone w odpowiedzi informacje (również dodatkowe, które nie wynikają
z treści polecenia) świadczą o zasadniczych brakach w rozumieniu omawianego
zagadnienia i zaprzeczają udzielonej prawidłowej odpowiedzi, to za odpowiedź taką
zdający otrzymuje 0 punktów.
· Jeżeli polecenie brzmi: Napisz równanie reakcji w formie …., to w odpowiedzi zdający
powinien napisać równanie reakcji w podanej formie z uwzględnieniem bilansu masy
i ładunku.
Notacja:
· Za napisanie wzorów strukturalnych zamiast wzorów półstrukturalnych (grupowych lub
uproszczonych) nie odejmuje się punktów.
· Zapis „↑”, „↓” w równaniach reakcji nie jest wymagany.
utratę punktów.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Mostek między atomami siarki rozpoznajemy jako wiązanie disiarczkowe I, połączenie reszt aminokwasowych w szkielecie jako peptydowe II, a oddziaływanie z udziałem wodoru jako wodorowe III. Sekwencję aminokwasów, czyli strukturę pierwszorzędową, utrwalają wiązania peptydowe.
Helisę α i strukturę β stabilizują wiązania wodorowe między odpowiednimi grupami szkieletu. Mostki disiarczkowe mogą stabilizować strukturę trzeciorzędową, podobnie jak oddziaływania jonowe między naładowanymi resztami. Nie należy przypisywać każdego rodzaju wiązania tylko jednemu poziomowi organizacji białka; tutaj dobieramy odpowiedzi do konkretnych opisów i oznaczeń w schemacie.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
a)
I (mostki) disiarczkowe lub disulfidowe
II (wiązanie) peptydowe
III (wiązania) wodorowe
b)
Za strukturę pierwszorzędową białka odpowiadają wiązania oznaczone numerem II
O strukturze, która jest określana jako struktura α lub β decydują wiązania oznaczone
numerem III. Wiązanie oznaczone numerem I jest jednym z wiązań stabilizujących strukturę
trzeciorzędową. Strukturę tę stabilizują również wiązania jonowe występujące pomiędzy
resztami aminokwasowymi.