Źródło
Informacja do zadań 14–17.
W probówkach I, II i III przeprowadzono doświadczenie, w którym badano wpływ
środowiska na redukcję jonów MnO 4 −. Dysponowano wodnymi roztworami:
· azotanu(III) sodu
· siarczanu(VI) sodu
· kwasu siarkowego(VI)
· wodorotlenku sodu.
Stwierdzono, że w probówce I nastąpiło odbarwienie fioletowego roztworu. W probówce III
jon manganianowy(VII) zredukował się do związku, w którym mangan przyjmuje stopień
utlenienia IV.
Uzupełnij poniższe zdanie, podkreślając właściwe określenie w każdym nawiasie.
Manganian(VII) potasu wykazuje najsilniejsze właściwości utleniające w środowisku
(obojętnym / zasadowym / kwasowym), a najsłabsze w środowisku (obojętnym / zasadowym /
kwasowym).
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Przypomnij, jak zmieniają się produkty redukcji KMnO4 po zmianie środowiska.
Podpowiedź 2
Zakwaszenie zwiększa zdolność manganianu(VII) do utleniania innych substancji; silnie zasadowe warunki ją ograniczają.
Podpowiedź 3
W pierwszym nawiasie wybierz kwasowym, a w drugim zasadowym. Nie utożsamiaj siły utleniacza z samą liczbą elektronów w półreakcji.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

Zasady oceniania
1 pkt – poprawne uzupełnienie zdania
0 pkt – inna odpowiedź lub brak odpowiedzi
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Siłę utleniacza porównujemy przez jego zdolność do przyjmowania elektronów w danych warunkach. Dla manganianu(VII) istotne jest środowisko reakcji: zakwaszenie sprzyja redukcji do Mn2+ i odpowiada najsilniejszym właściwościom utleniającym.
W silnie zasadowym środowisku typowym produktem jest manganian(VI), a właściwości utleniające są najsłabsze spośród porównywanych warunków. Wybieramy więc kolejno środowisko kwasowe i zasadowe. Nie należy uzasadniać tej kolejności wyłącznie liczbą przyjętych elektronów: o sile utleniacza decydują warunki i potencjał danej pary redoks, a nie sam bilans elektronowy.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
