Zadanie 11.1 — maj 2023 — Formuła 2023

Formuła 2023rozszerzony1 pktOczekuje na przegląd podstawy
Źródło

Informacja do zadań 11.

Chlorek ołowiu(II) i jodek ołowiu(II) są solami trudno rozpuszczalnymi w wodzie, ale wartości

ich iloczynu rozpuszczalności znacznie się różnią. Na zdjęciach przedstawiono świeżo

wytrącone osady: chlorku ołowiu(II) w probówce 1. i jodku ołowiu(II) w probówce 2.

Informacja wspólna 11 — materiał graficzny CKE, s. 12, element 1.Informacja wspólna 11 — materiał graficzny CKE, s. 12, element 2.

Aby doświadczalnie potwierdzić, że obie sole są trudno rozpuszczalne w wodzie oraz że

rozpuszczalność jodku ołowiu(II) jest znacznie mniejsza niż rozpuszczalność chlorku

ołowiu(II), przygotowano zestaw laboratoryjny składający się:

− z probówki, w której umieszczono 2 cm3 wodnego roztworu azotanu(V) ołowiu(II)

o stężeniu 0,1 mol ∙dm−3

− ze zlewki z wodnym roztworem chlorku potasu o stężeniu 0,1 mol ∙dm−3

− ze zlewki z wodnym roztworem jodku potasu o stężeniu 0,1 mol ∙dm−3

− z wielomiarowych pipet.

Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji strącania chlorku ołowiu(II).

Podpowiedź

Opracowanie redakcyjne

Podpowiedź 1

Wskaż jony pochodzące z obu roztworów, które rzeczywiście budują osad chlorku ołowiu(II).

Podpowiedź 2

Dobierz liczbę Cl− do ładunku Pb2+ i zapisz osad jako niezdysocjowaną sól.

Podpowiedź 3

Usuń jony obserwatorowe K+ i NO3−; pozostanie Pb2+ + 2Cl− → PbCl2.

Odpowiedź

Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

Pb2+ + 2Cl− → PbCl2

Zasady oceniania

1 pkt – poprawne napisanie we właściwej formie równania reakcji strącania chlorku

ołowiu(II).

0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.

Wyjaśnienie

Opracowanie redakcyjne

Rozumowanie krok po kroku

Azotan(V) ołowiu(II) dostarcza jonów Pb2+, a chlorek potasu jonów Cl−. Trudno rozpuszczalny chlorek ołowiu(II) powstaje po połączeniu jednego kationu z dwoma anionami: Pb2+ + 2Cl− → PbCl2.

W równaniu jonowym skróconym nie zapisujemy K+ ani NO3−, ponieważ pozostają w roztworze i nie uczestniczą w strącaniu. Osad pozostawiamy w postaci niezdysocjowanego wzoru soli. Bilans ładunku po stronie substratów wynosi zero, tak samo jak dla obojętnego produktu.

Zapis końcowy i porównanie z kluczem

Pb2+ + 2Cl− → PbCl2
Informacje i źródła zadania

ID zadania: CHEM_R_F2023_2023_05_glowny_11.1

Oryginalny arkusz

Zasady oceniania