Źródło
Informacja do zadań 17–18.
Kolorymetria jest metodą analizy chemicznej stosowaną do oznaczania małych stężeń
substancji, których roztwory są barwne, na podstawie porównania intensywności barwy
roztworu badanego i roztworu wzorcowego o znanym stężeniu. Intensywność zabarwienia
roztworu zależy od absorpcji promieniowania elektromagnetycznego o określonej długości
fali z zakresu światła widzialnego. Miarą absorpcji jest wielkość zwana absorbancją –
oznaczana literą A. Absorbancja, jaką wykazuje dany roztwór, jest wprost proporcjonalna do
stężenia barwnego składnika tego roztworu.
Metodę kolorymetryczną można zastosować do oznaczania miedzi(II) w postaci jonów
diakwatetraaminamiedzi(II), ponieważ roztwory, w których te jony występują, są barwne.
Z badanego wodnego roztworu zawierającego jony diakwatetraaminamiedzi(II) pobrano
próbki do pomiaru absorbancji (światło o długości fali λ = 600 nm) i uzyskano średni wynik
A = 0,36. Następnie sporządzono krzywą wzorcową – wykonano pomiary absorbancji A dla
czystej wody i dla dwóch próbek roztworów o znanym stężeniu miedzi(II) w postaci jonów
diakwatetraaminamiedzi(II). Za każdym razem warunki pomiaru były takie same jak te,
w jakich wykonano pomiary dla roztworu badanego. Otrzymane wyniki zestawiono w tabeli.
cmiedzi(II), mol∙dm−3 | 0,00 | 1,50 · 10−3 | 10,00 · 10−3 |
|---|---|---|---|
𝐴 | 0,00 | 0,12 | 0,80 |
Na podstawie: W. Szczepaniak, Metody instrumentalne w analizie chemicznej, Warszawa 2008.
Narysuj wykres krzywej wzorcowej, a następnie odczytaj z niego stężenie miedzi(II) w badanym roztworze.

Stężenie miedzi(II) w badanym roztworze: … mol ∙ dm−3.
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Narysuj zależność A od c dla trzech punktów. Podane wartości są proporcjonalne.
Podpowiedź 2
Z punktu 0,0100 mol·dm−3 i A = 0,80 wynika współczynnik 80.
Podpowiedź 3
Odczytaj dla A = 0,36 stężenie 4,50·10−3 mol·dm−3 i wpisz je z jednostką.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

Stężenie miedzi(II): 4,50 · 10−3 mol · dm−3. CKE uznaje wynik między 4 · 10−3 a 5 · 10−3 mol · dm−3.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne narysowanie wykresu i poprawne odczytanie stężenia miedzi(II) w badanym
roztworze.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Punkty wzorcowe leżą na prostej przechodzącej przez początek: A = 80c, gdy c wyrażamy w mol·dm−3. Nanieś trzy punkty tabeli, opisz osie stężenia i absorbancji oraz poprowadź prostą wzorcową.
Dla A = 0,36 odczytujemy c = 0,36/80 = 0,00450 mol·dm−3. Rachunek proporcji sprawdza odczyt, ale nie zastępuje wymaganego wykresu. Jednostki stężenia zachowaj zgodne z tabelą; wartość 4,50 dotyczy skali pomnożonej przez 10−3, a nie 4,50 mol·dm−3.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem

Stężenie miedzi(II): 4,50 · 10−3 mol · dm−3. CKE uznaje wynik między 4 · 10−3 a 5 · 10−3 mol · dm−3.