Źródło
Informacja do zadań 11–13.
Do probówek oznaczonych numerami 1.–4. wprowadzono wodne roztwory czterech
substancji chemicznych: wodorotlenku baru, manganianu(VII) potasu, fenolanu sodu
i chlorku żelaza(III). Stężenie molowe każdego roztworu wynosiło 0,10 mol·dm−3.
Źródło
Informacja do zadania 13.
Roztwory z probówek 1.–4. posłużyły do przeprowadzenia doświadczenia. Do jednej
z probówek wprowadzono tlenek węgla(IV), a do pozostałych dodano pojedynczo
odczynniki: NaOH (aq), Na2SO3 (aq) oraz HCl (aq). Każdego z roztworów użyto jeden raz.
Po wymieszaniu zawartości probówek w każdej z nich zaobserwowano zmętnienie lub
wytrącenie osadu.
Ustal, do której probówki został wprowadzony tlenek węgla(IV), a do których – wodne roztwory: NaOH oraz HCl. Uzupełnij podane niżej schematy.
… Probówka 1 … Probówka 2 … Probówka 3 … Probówka 4.

Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Najpierw dopasuj CO2 do wodorotlenku baru i NaOH do Fe3+.
Podpowiedź 2
Pozostały HCl protonuje fenolan; to przemiana kwas–zasada, nie automatyczny dowód osadu.
Podpowiedź 3
Wpisz 1: CO2, 3: HCl, 4: NaOH i sprawdź uwagę o rozpuszczalności fenolu.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
Probówka 1 … Probówka 2 … Probówka 3 … Probówka 4.

Uwaga: Dopuszcza się wpisanie poprawnych nazw zamiast wzorów związków chemicznych.
Określenie stanu skupienia wprowadzanych odczynników nie jest wymagane.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawny wybór substancji i poprawne uzupełnienie schematów wzorami substancji.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Według klucza do 1 dodajemy CO2, strącający BaCO3; do 3 HCl, protonujący fenolan; do 4 NaOH, strącający Fe(OH)3. W 2 podano już Na2SO3 redukujący KMnO4 do MnO2.
Dobór reagentów jest spójny z tymi przemianami. Nie wynika jednak z niego zmętnienie w każdej probówce: przy wyjściowym 0,10 mol·dm−3 fenolanu powstały fenol jest poniżej typowej rozpuszczalności w wodzie. Oddzielna uwaga rozróżnia odpowiedź klucza i nieuzasadniony opis obserwacji.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
Probówka 1 … Probówka 2 … Probówka 3 … Probówka 4.

Uwaga: Dopuszcza się wpisanie poprawnych nazw zamiast wzorów związków chemicznych.
Określenie stanu skupienia wprowadzanych odczynników nie jest wymagane.