Zadanie 21.2 — maj 2016 — Formuła 2015

Formuła 2015rozszerzony1 pktOczekuje na przegląd podstawy
Źródło

Informacja do zadania 21.

W celu zbadania efektu cieplnego reakcji chemicznych przeprowadzono cztery doświadczenia

oznaczone numerami I–IV. Mieszano po 100 cm3 wodnych roztworów substancji,

wymienionych w odpowiednich wierszach tabeli, o stężeniu molowym 0,2 mol ⋅dm−3

i o początkowej temperaturze równej 25 ºC. Następnie zmierzono temperaturę każdej

z otrzymanych mieszanin.

Numer

doświadczenia

Substancja rozpuszczona

w 1. roztworze

Substancja rozpuszczona

w 2. roztworze

I

chlorek baru

siarczan(VI) sodu

II

kwas solny

wodorotlenek potasu

III

wodorotlenek baru

kwas siarkowy(VI)

IV

kwas azotowy(V)

wodorotlenek sodu

Zaobserwowano, że w każdym doświadczeniu temperatura uzyskanych mieszanin była

wyższa niż temperatura użytych roztworów i że przyrost temperatury ΔT w niektórych

doświadczeniach był taki sam.

Napisz numery wszystkich doświadczeń, w których zaobserwowany wzrost temperatury

ΔT był jednakowy.

Zadanie 21.2 — wzór, schemat lub zapis matematyczny CKE; s. 13.
Podpowiedź

Opracowanie redakcyjne

Podpowiedź 1

Szukaj prób o tym samym równaniu jonowym i tej samej ilości reagujących jonów.

Podpowiedź 2

II i IV to zobojętnianie mocnego kwasu mocną zasadą. W III dodatkowo strąca się osad.

Podpowiedź 3

Wpisz II i IV. Uzasadnienie oprzyj na jednakowym procesie H+ + OH− → H2O i porównywalnych ilościach.

Odpowiedź

Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

II i IV

Zasady oceniania

1 p. – za poprawne wskazanie doświadczeń.

0 p. – za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.

Wyjaśnienie

Opracowanie redakcyjne

Rozumowanie krok po kroku

Doświadczenia II i IV mieszają jednakowe ilości roztworów mocnego kwasu i mocnej zasady o tym samym stężeniu oraz temperaturze. W obu zachodzi ta sama reakcja jonowa H+ + OH− → H2O, z taką samą liczbą moli powstającej wody.

W przyjętym modelu daje to jednakowy efekt cieplny i przyrost temperatury. W I zachodzi strącanie, a w III strącanie wraz ze zobojętnianiem, więc nie utożsamiamy ich automatycznie z II i IV. Sam fakt wzrostu temperatury we wszystkich próbach nie oznacza jednakowej wartości ΔT; ważne są proces i ilość przereagowanych drobin.

Zapis końcowy i porównanie z kluczem

II i IV

Informacje i źródła zadania

ID zadania: CHEM_R_F2015_2016_05_glowny_21.2

Oryginalny arkusz

Zasady oceniania