Zadanie 12.2 — czerwiec 2026 — Formuła 2023

Formuła 2023rozszerzony1 pkt
Materiał źródłowy do zadania

CKE — Materiał do zadania 12 · czerwiec 2026 · Formuła 2023

Helicobacter pylori to bakteria, która może występować w żołądku człowieka. Jednym z ważniejszych mechanizmów umożliwiających tej bakterii zasiedlanie żołądka jest wytwarzanie ureazy – enzymu koniecznego do utrzymania niemal neutralnego pH cytoplazmatycznego, tzn. w zakresie 5,0–7,0. Podwyższone względem soku żołądkowego pH obserwuje się także w bezpośrednim sąsiedztwie komórki bakteryjnej. Wytwarzana przez wszystkie szczepy H. pylori ureaza jest białkiem składającym się z dwunastu identycznych podjednostek, z których każda zawiera dwa łańcuchy: UreA i UreB. W każdym z dwunastu miejsc aktywnych znajduje się trwale związana para atomów niklu, niezbędnych do katalizy reakcji przedstawionej poniżej:

Schemat reakcji hydrolizy mocznika katalizowanej przez ureazę oraz informacje do testu oddechowego ze znakowanym węglem.

W diagnostyce zakażenia H. pylori stosuje się tzw. ureazowy test oddechowy. Zasada tego testu opiera się na zdolności ureazy do rozkładu mocznika wprowadzanego do organizmu. W tym teście pacjent wypija roztwór mocznika, którego atom węgla jest znakowany izotopowo (np. 13C). Gdy mocznik jest rozkładany w żołądku przez bakteryjną ureazę, to znakowany 13CO2, będący produktem tej reakcji, jest wchłaniany przez warstwę śluzową żołądka i usuwany z organizmu wraz z wydychanym powietrzem. Wówczas staje się możliwe wykrycie izotopu węgla 13C w wydychanym powietrzu. Analiza próbek wydychanego powietrza opiera się na spektrometrii masowej wysokiej rozdzielczości, pozwalającej wykryć różnicę masy między cząsteczkami zawierającymi izotop 13C a cząsteczkami zawierającymi izotop 12C. Diagnostyka inwazyjna opiera się na izolacji H. pylori z materiału pobranego podczas badania górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Na podstawie: S. Ansari i Y. Yamaoka, Survival of Helicobacter pylori in Gastric Acidic Territory, „Helicobacter” 22(4), 2017; W. Irving i in., Krótkie wykłady. Mikrobiologia medyczna, Warszawa 2008; L. Mazzei i in., The Structure-based Reaction Mechanism of Urease, a Nickel Dependent Enzyme: Tale of a Long Debate, „Journal of Biological Inorganic Chemistry” 25(6), 2020; X. Xia, Multiple Regulatory Mechanisms for pH Homeostasis in the Gastric Pathogen, Helicobacter pylori, „Advances in Genetics” 109, 2022; H. Zhu i in., Bacterial Killing in Gastric Juice – Effect of pH and Pepsin on Escherichia coli and Helicobacter pylori, „Journal of Medical Microbiology” 55(9), 2006; pdb101.rcsb.org/motm/158

Zobacz oryginalny fragment CKE
Materiał do zadania 12; strona PDF 24
Materiał do zadania 12 · strona PDF 24
Autor i źródło materiału

https://arkusze.pl/maturalne/biologia-2026-czerwiec-matura-rozszerzona.pdf
Oficjalny arkusz egzaminacyjny CKE; pochodzenie i cytowane źródła widoczne w oryginale.

Rozstrzygnij, czy aktywna forma ureazy jest białkiem prostym, czy – złożonym. Odpowiedź uzasadnij, odnosząc się do jednej cechy budowy tego białka.

Zobacz oryginalny fragment CKE
Zadanie 12.2; strona PDF 25
Zadanie 12.2 · strona PDF 25

Odpowiedź zapisuje się na tym urządzeniu i w tej przeglądarce.

Podpowiedź

Opracowanie redakcyjne

Podpowiedź 1

Podział na białka proste i złożone dotyczy składu, a nie liczby łańcuchów polipeptydowych. Wielopodjednostkowy enzym nie musi z tego powodu być białkiem złożonym.

Podpowiedź 2

W opisie miejsc aktywnych ureazy wymieniono trwale związany składnik niebędący resztą aminokwasową. Ustal, jakie atomy są niezbędne do katalizy.

Podpowiedź 3

W rozstrzygnięciu nazwij kategorię białka, a w uzasadnieniu wskaż obecność tego niebiałkowego składnika. Samo stwierdzenie „ma skomplikowaną budowę” nie odpowiada definicji.

Pokaż odpowiedź

Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

Jest białkiem złożonym. / złożonym

• Oprócz reszt aminokwasowych zawiera również atomy niklu.

• Zawiera atomy niklu, które znajdują się w miejscu aktywnym ureazy.

Zobacz oryginalny fragment CKE
Klucz i zasady oceniania CKE; strona PDF 24
Klucz i zasady oceniania CKE · strona PDF 24

Zasady oceniania

1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie, że ureaza jest białkiem złożonym, wraz z poprawnym

uzasadnieniem, odnoszącym się do obecności w budowie tego białka atomów niklu. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.

Wyjaśnienie rozwiązania

Opracowanie redakcyjne

Aktywna ureaza jest białkiem złożonym, ponieważ oprócz części zbudowanej z reszt aminokwasowych zawiera trwale związane atomy niklu w miejscach aktywnych. Ten niebiałkowy składnik jest niezbędny do katalizy.

Nie należy uzasadniać odpowiedzi samą obecnością dwunastu podjednostek albo łańcuchów UreA i UreB. To informacje o organizacji przestrzennej i podjednostkowej, a nie kryterium rozróżniające białko proste od złożonego. Decydujący jest skład obejmujący część niebiałkową.

Powiązanie z podstawą programową: przedstawia budowę białek (uwzględniając wiązania peptydowe); rozróżnia białka proste i złożone; opisuje strukturę I-, II-, III- i IV-rzędową białek; przedstawia wpływ czynników fizycznych i chemicznych na białko (zjawisko koagulacji i denaturacji); określa biologiczne znaczenie białek (albuminy, globuliny, histony, kolagen, keratyna, hemoglobina, mioglobina); przeprowadza obserwacje wpływu wybranych czynników fizycznych i chemicznych na białko;

Wymagania: PR:I.2.2.

Sprawdź kompletność rozwiązania

1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie, że ureaza jest białkiem złożonym, wraz z poprawnym

uzasadnieniem, odnoszącym się do obecności w budowie tego białka atomów niklu. 0 pkt – odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.

Informacje i źródła zadania

ID zadania: BIO-2026-CZERWIEC-F2023-Z12-2

Organizator: CKE

Wymagania PP2024: PR:I.2.2 | PR:OG.I.1 | PR:OG.III.2

Działy: Chemizm życia

Organizmy: człowiek | bakterie | zwierzęta

Zagadnienia: Składniki organiczne

Umiejętności: Pogłębianie wiedzy z zakresu różnorodności biologicznej oraz zjawisk i procesów biologicznych zachodzących na różnych poziomach organizacji życia | Posługiwanie się informacjami pochodzącymi z analizy materiałów źródłowych

Oryginalny arkusz

Zasady oceniania