Źródło
Informacja do zadań 13.
Przeprowadzono doświadczenie, w którym do trzech probówek – I, II i III – zawierających
jednakowe objętości kwasu solnego o takim samym stężeniu molowym wprowadzono
granulki trzech różnych metali, zgodnie z poniższym schematem.

Rozstrzygnij, którą probówkę: I, II czy III, przedstawiono na zdjęciu.

Uzasadnij wybór. W uzasadnieniu porównaj wartości standardowego potencjału półogniwa wodorowego i półogniw metalicznych dla badanych metali.
Rozstrzygnięcie: …
Uzasadnienie:
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Rozpoznaj wydzielający się gaz jako H2 i ustal, jaki proces redukcji towarzyszy roztwarzaniu metalu.
Podpowiedź 2
Porównaj potencjały Zn2+/Zn, Cu2+/Cu i Ag+/Ag z wartością 0 V dla półogniwa wodorowego.
Podpowiedź 3
Wskaż probówkę III z cynkiem; uzasadnij wybór niższym potencjałem cynku oraz wyższymi potencjałami Cu i Ag.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
Probówka III. Tylko cynk spośród użytych metali ma standardowy potencjał redukcji niższy niż wodór. Miedź i srebro mają potencjały dodatnie, wyższe od potencjału redukcji wodoru.
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne rozstrzygnięcie i uzasadnienie uwzględniające porównanie wartości
potencjałów standardowych półogniw.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Na zdjęciu widać wydzielanie pęcherzyków gazu, czyli wodoru powstającego wskutek redukcji H+. Spośród użytych metali tylko cynk ma standardowy potencjał redukcji ujemny, niższy od potencjału półogniwa wodorowego równego 0 V.
Dlatego może utleniać się przy jednoczesnej redukcji jonów wodorowych. Miedź i srebro mają potencjały dodatnie i w opisanym doświadczeniu z HCl nie wypierają wodoru. Wybieramy probówkę III i w uzasadnieniu porównujemy wszystkie trzy potencjały z potencjałem wodoru, zgodnie z poleceniem.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
Probówka III. Tylko cynk spośród użytych metali ma standardowy potencjał redukcji niższy niż wodór. Miedź i srebro mają potencjały dodatnie, wyższe od potencjału redukcji wodoru.