Źródło
Informacja do zadań 01.
O dwóch pierwiastkach oznaczonych literami A i Q wiadomo, że:
• należą do tego samego bloku konfiguracyjnego
• atom każdego z nich w stanie podstawowym ma niesparowany elektron, którego stan
energetyczny opisują następujące wartości liczb kwantowych:
poboczna liczba kwantowa 𝑙= 0
główna liczba kwantowa 𝑛= 4
Ponadto wiadomo, że w atomie A jest tylko jeden niesparowany elektron, a atom Q ma ich
więcej, ale są one opisane innym zestawem liczb kwantowych.
Uzupełnij schemat tak, aby przedstawiał klatkowy (graficzny) zapis konfiguracji elektronowej jonu A2+ w stanie podstawowym. W zapisie uwzględnij numer powłoki i symbol podpowłoki.

Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Najpierw zapisz atom Cu, a przy jonizacji usuń elektron z 4s przed elektronem 3d.
Podpowiedź 2
Po zabraniu dwóch elektronów pozostaje 3d9, z jednym elektronem niesparowanym.
Podpowiedź 3
Uzupełnij pięć klatek 3d jako cztery pary i pojedynczą strzałkę; podpisz 3d.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

Zasady oceniania
1 pkt – poprawne uzupełnienie zapisu konfiguracji elektronowej w formie klatkowej
(graficznej) jonu Cu2+ w stanie podstawowym z uwzględnieniem numeru powłoki
i symbolu podpowłoki.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.
1wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz.U. z 2012 r. poz. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2012 r. w sprawie podstawy programowej
917, z późn. zm., tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 803, Dz.U. z 2016 r. poz. 895).
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
A to miedź o konfiguracji atomu [Ar]3d104s1. Przy tworzeniu Cu2+ najpierw usuwamy elektron 4s, a następnie jeden 3d. Kation ma więc [Ar]3d9.
W uzupełnianej podpowłoce 3d rysujemy cztery pary elektronowe i jeden elektron niesparowany, podpisując numer powłoki oraz symbol podpowłoki. Nie pozostawiamy elektronu w 4s. Liczba elektronów kationu wynosi 29−2 = 27, co można sprawdzić przez zsumowanie zapisu pełnego i rdzenia argonowego.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
