Źródło
Informacja do zadań 14.
W celu oznaczenia stężenia określonych jonów w roztworze należy strącić je całkowicie
w postaci trudno rozpuszczalnego osadu, który po odsączeniu suszy się i praży do
uzyskania stałej masy. Tę metodę stosuje się m.in. w oznaczaniu zawartości jonów
żelaza(III) w badanej próbce.
W wyniku reakcji strącania jonów Fe3+ za pomocą nadmiaru jonów wodorotlenkowych
z roztworu wydziela się uwodniony tlenek żelaza(III):
Wyodrębniony ilościowo osad praży się w temperaturze ok. 1000 °C do uzyskania
bezwodnego Fe2O3.
Na podstawie: J. Minczewski, Z. Marczenko, Chemia analityczna, Warszawa 2022.
Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Aby ilościowo wyodrębnić uwodniony tlenek żelaza(III) z badanego roztworu, należy
wykonać
A. dekantację.
B. destylację.
C. sączenie.
D. odparowanie pod wyciągiem.
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Ustal, czy oznaczana substancja jest rozpuszczona, czy tworzy osad. Metoda ma zebrać ją ilościowo.
Podpowiedź 2
Do oddzielenia fazy stałej od cieczy stosuje się filtr zatrzymujący drobiny osadu.
Podpowiedź 3
Wybierz C — sączenie.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
C
Zasady oceniania
1 pkt – odpowiedź poprawna.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Osad uwodnionego tlenku żelaza(III) jest fazą stałą rozproszoną w roztworze. Sączenie zatrzymuje go na sączku, pozwalając oddzielić od cieczy i następnie przenieść ilościowo do prażenia. Poprawna odpowiedź to C.
Dekantacja polega na zlewaniu cieczy znad osadu i nie zapewnia w tym zadaniu pełnego zebrania zawiesiny. Destylacja oraz odparowanie służą innemu sposobowi rozdziału i nie są wskazaną metodą wyodrębniania tego osadu. Celem jest odzyskanie całości oznaczanego związku, nie tylko uzyskanie klarownej cieczy.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
C