Źródło
Informacja do zadań 9–10.
W dwóch probówkach oznaczonych numerami I i II umieszczono jednakową ilość wiórków
magnezowych o tym samym stopniu rozdrobnienia. Następnie do probówek wprowadzono
jednakowe objętości roztworów o tej samej temperaturze:
• do probówki I – kwas solny o pH = 1
• do probówki II – wodny roztwór kwasu siarkowego(VI) o stężeniu 0,1 mol × dm−3.
Przebieg doświadczenia zilustrowano poniższym rysunkiem.

Podczas opisanego doświadczenia w każdej probówce wiórki magnezowe uległy
całkowitemu roztworzeniu i powstały klarowne, bezbarwne roztwory, ale w jednej z probówek
reakcja przebiegła szybciej.
Którą czynność należy wykonać w celu wyodrębnienia z mieszaniny poreakcyjnej jonowego produktu otrzymanego w probówce I? Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
A. sączenie B. dekantacja C. odwirowanie D. odparowanie
pod wyciągiem
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Ustal, czy produkt jest rozpuszczony, czy występuje jako osad.
Podpowiedź 2
Metody mechanicznego oddzielania osadu nie usuwają jonów z klarownego roztworu.
Podpowiedź 3
Wybierz D: odparowanie.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
D
Zasady oceniania
1 pkt – poprawna odpowiedź.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca powyższego kryterium albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Po całkowitym roztworzeniu magnezu w HCl produktem jonowym jest rozpuszczony chlorek magnezu. Roztwór jest klarowny, więc nie ma osadu do odsączenia, dekantacji ani odwirowania.
Spośród proponowanych czynności odparowanie pozwala usunąć rozpuszczalnik i pozostawić składnik soli. Wybieramy D. Nie utożsamiamy braku widocznych cząstek z brakiem produktu; jony są rozproszone w całej objętości roztworu.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
D