Zadanie 37.1 — maj 2019 — Formuła 2015

Formuła 2015rozszerzony1 pktOczekuje na przegląd podstawy
Źródło

Informacja do zadania 37.

Wykonano doświadczenie, w którym do probówki I wprowadzono wodny roztwór mocznika

CO(NH2)2, a do probówki II – wodny roztwór węglanu amonu (NH4)2CO3. Następnie do obu

probówek dodano ten sam odczynnik, który umożliwił potwierdzenie zawartości obu

probówek.

Uzupełnij schemat doświadczenia. Podkreśl nazwę odczynnika, który – po dodaniu do probówek z roztworami opisanych związków i wymieszaniu ich zawartości – umożliwi zaobserwowanie różnic w przebiegu doświadczenia z udziałem mocznika i węglanu amonu.

Odczynnik:

– wodny roztwór chlorku wapnia

– wodny roztwór siarczanu(VI) sodu

– roztwór bromu w CCl4

Probówka I — roztwór mocznika CO(NH2)2.

Probówka II — roztwór węglanu amonu (NH4)2CO3.

Podpowiedź

Opracowanie redakcyjne

Podpowiedź 1

Poszukaj reakcji charakterystycznej dla jonów CO32−.

Podpowiedź 2

Wapń tworzy z nimi trudno rozpuszczalną sól.

Podpowiedź 3

Podkreśl wodny roztwór chlorku wapnia; tylko węglan amonu da biały osad CaCO3.

Odpowiedź

Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

Wodny roztwór chlorku wapnia.

Zasady oceniania

1 p. – za uzupełnienie schematu doświadczenia – poprawny wybór i podkreślenie nazwy

odczynnika.

0 p. – za odpowiedź niepoprawną albo brak odpowiedzi.

Wyjaśnienie

Opracowanie redakcyjne

Rozumowanie krok po kroku

Do odróżnienia mocznika i węglanu amonu wybieramy wodny roztwór chlorku wapnia. Jony Ca2+ reagują z jonami węglanowymi, tworząc trudno rozpuszczalny CaCO3, natomiast mocznik nie daje analogicznego osadu w tych warunkach.

Siarczan sodu ani brom w tetrachlorometanie nie zapewniają wskazanej próby rozróżniającej. Dobieramy odczynnik wykrywający anion węglanowy, a nie dowolny związek zawierający azot; oba badane związki mają atomy azotu.

Zapis końcowy i porównanie z kluczem

Wodny roztwór chlorku wapnia.

Informacje i źródła zadania

ID zadania: CHEM_R_F2015_2019_05_glowny_37.1

Oryginalny arkusz

Zasady oceniania