Poniżej przedstawiono wzory taflowe α-D-glukopiranozy i α-D-fruktofuranozy.

W cząsteczce sacharozy jednostka α-D-glukopiranozy połączona jest z jednostką
β-D-fruktofuranozy wiązaniem α,β-1,2-O-glikozydowym.
Uzupełnij poniższe zdania. Podkreśl właściwe określenie spośród wymienionych w każdym nawiasie.
Sacharoza daje (pozytywny / negatywny) wynik próby Trommera, co oznacza, że
(jest / nie jest) cukrem redukującym. Jest to spowodowane faktem, że w cząsteczce tego
disacharydu lokalizacja wiązania glikozydowego (umożliwia / uniemożliwia) odtworzenie
grupy (aldehydowej / ketonowej) w jednostce glukozowej i grupy (aldehydowej
/ ketonowej) w jednostce fruktozowej.
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Sprawdź, które atomy obu reszt cukrowych tworzą wiązanie glikozydowe.
Podpowiedź 2
Do właściwości redukujących potrzebny jest dostępny atom anomeryczny umożliwiający otwarcie pierścienia.
Podpowiedź 3
Wyjaśnij ujemną próbę udziałem obu atomów anomerycznych, C1 glukozy i C2 fruktozy, w wiązaniu.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE

Zasady oceniania
1 p. – za poprawne uzupełnienie zdań.
0 p. – za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Sacharoza nie daje dodatniej próby Trommera, ponieważ oba atomy anomeryczne uczestniczą w wiązaniu glikozydowym. Zablokowane są atom C1 reszty glukozy i atom C2 reszty fruktozy, więc pierścienie nie otwierają się w sposób zapewniający wolną grupę redukującą.
Obecność wielu grup hydroksylowych nie oznacza właściwości redukujących. Nie mylimy braku ceglastoczerwonego osadu po ogrzewaniu ze zdolnością do kompleksowania miedzi(II) na zimno.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
