Źródło
Informacja do zadania 1.
Z konfiguracji elektronowej atomu (w stanie podstawowym) pierwiastka X wynika, że w tym
atomie:
• elektrony rozmieszczone są na czterech powłokach elektronowych
• na podpowłoce 3d liczba elektronów sparowanych jest dwa razy mniejsza od liczby
elektronów niesparowanych.
Uzupełnij poniższy zapis (stosując schematy klatkowe), tak aby przedstawiał on konfigurację elektronową atomu w stanie podstawowym pierwiastka X. W zapisie tym uwzględnij numery powłok i symbole podpowłok. Podkreśl ten fragment konfiguracji, który nie występuje w konfiguracji elektronowej jonu X2+ (stan podstawowy).

Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Uzupełnij rdzeń do konfiguracji Fe: 3d64s2. Zastosuj regułę Hunda w pięciu klatkach d.
Podpowiedź 2
Na 3d powinna być jedna para i cztery elektrony niesparowane. W 4s jedna para.
Podpowiedź 3
Podkreśl 4s2 jako fragment usuwany przy powstawaniu Fe2+. Elektrony 3d pozostają w liczbie sześciu.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
Konfiguracja walencyjna: 3d⁶ 4s². Podkreślono elektrony oddawane przy powstawaniu Fe²⁺.
| ↑↓ | ↑ | ↑ | ↑ | ↑ |
|---|---|---|---|---|
| 3d | ||||
| ↑↓ |
|---|
| 4s |
Zwroty wszystkich strzałek mogą być odwrócone. Elektrony niesparowane w 3d muszą mieć zgodne spiny.
Zasady oceniania
1 p. – za poprawne uzupełnienie zapisu prowadzące do przedstawienia konfiguracji
elektronowej atomu w stanie podstawowym żelaza z uwzględnieniem numerów powłok
i symboli podpowłok oraz podkreślenie fragmentu konfiguracji, który nie występuje
w konfiguracji elektronowej jonu Fe 2+ .
0 p. – za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Po rdzeniu argonu atom Fe ma konfigurację 3d64s2. Pięć klatek 3d najpierw obsadzamy równoległymi pojedynczymi strzałkami, a szósty elektron dopisujemy jako sparowany w jednej klatce. W 4s znajdują się dwa elektrony o przeciwnych spinach.
Przy tworzeniu Fe2+ znikają najpierw elektrony 4s, mimo że w schemacie zapełniania podpowłoka 4s występuje przed 3d. Podkreślamy więc fragment 4s2. Nie usuwamy dwóch elektronów 3d i nie parujemy wszystkich sześciu elektronów d w trzech klatkach, bo naruszałoby to regułę Hunda dla stanu podstawowego.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
Konfiguracja walencyjna: 3d⁶ 4s². Podkreślono elektrony oddawane przy powstawaniu Fe²⁺.
| ↑↓ | ↑ | ↑ | ↑ | ↑ |
|---|---|---|---|---|
| 3d | ||||
| ↑↓ |
|---|
| 4s |
Zwroty wszystkich strzałek mogą być odwrócone. Elektrony niesparowane w 3d muszą mieć zgodne spiny.