Źródło
Informacja do zadań 6–8.
W celu zbadania aktywności miedzi, cynku, żelaza i srebra przeprowadzono dwa
doświadczenia zilustrowane poniższym schematem.
Doświadczenie 1.

Doświadczenie 2.

Po wyjęciu płytek z roztworów siarczanu(VI) miedzi(II) i azotanu(V) srebra, wysuszeniu
i zważeniu, okazało się, że masa niektórych płytek zmieniła się.
Wskaż płytkę, która w obu doświadczeniach zwiększyła swoją masę, podając nazwę lub symbol metalu, z którego ją wykonano.
Nazwa lub symbol metalu, z którego wykonano płytkę zwiększającą swoją masę w obu
doświadczeniach: …
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Porównuj masę metalu osadzonego z masą metalu roztworzonego. Sam nalot nie przesądza o wyniku ważenia.
Podpowiedź 2
W CuSO4 jeden mol Fe lub Zn zastępuje jeden mol Cu. W AgNO3 jeden mol metalu tworzącego jon +2 wypiera dwa mole Ag.
Podpowiedź 3
Dla Fe porównaj 56 g z około 64 g Cu oraz z około 216 g Ag. W obu przypadkach płytka zwiększa masę.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
Nazwa lub symbol metalu, z którego wykonano płytkę, zwiększającą swoją masę w obu
doświadczeniach: żelazo lub Fe
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne podanie nazwy lub symbolu metalu
0 pkt – inna odpowiedź lub brak odpowiedzi
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Zmiana masy płytki zależy od różnicy między masą osadzonego metalu i masą metalu, który przeszedł do roztworu. W CuSO4 jeden mol Fe ulega roztworzeniu, a jeden mol Cu osadza się na płytce: przyrost wynosi około 64 − 56 = 8 g na mol Fe. Dla cynku byłoby to 64 − 65 = −1 g, czyli spadek masy.
W AgNO3 za jeden mol Fe osadzają się dwa mole Ag, co także zwiększa masę. Żelazo spełnia więc oba warunki. Sam fakt osadzania metalu nie wystarcza do stwierdzenia przyrostu masy.
Zapis końcowy i porównanie z kluczem
Nazwa lub symbol metalu, z którego wykonano płytkę, zwiększającą swoją masę w obu
doświadczeniach: żelazo lub Fe