Źródło
Informacja do zadań 6–8.
W celu zbadania aktywności miedzi, cynku, żelaza i srebra przeprowadzono dwa
doświadczenia zilustrowane poniższym schematem.
Doświadczenie 1.

Doświadczenie 2.

Napisz w formie jonowej skróconej równania reakcji zachodzących podczas doświadczenia 2. lub zaznacz, że w danej probówce reakcja nie zachodzi.
Probówka IV: …
Probówka V: …
Probówka VI: …
Podpowiedź
Opracowanie redakcyjne
Podpowiedź 1
Porównaj każdy metal ze srebrem w szeregu aktywności. Sprawdź, czy redukcja Ag+ jest możliwa.
Podpowiedź 2
Metale tworzą tutaj kationy o ładunku +2. Każdemu oddaniu dwóch elektronów odpowiada redukcja dwóch jonów Ag+.
Podpowiedź 3
Zapisz trzy równania według tego samego stosunku 1:2:1:2, podstawiając kolejno Zn, Fe i Cu. Pomiń jony NO3−.
Odpowiedź
Odpowiedź przykładowa / klucz CKE
Zasady oceniania
1 pkt – poprawne napisanie równań reakcji zachodzących w probówkach IV–VI
0 pkt – błędne zapisanie równań reakcji (błędne wzory reagentów, błędne współczynniki
stechiometryczne, niewłaściwa forma zapisu) lub brak odpowiedzi
Wyjaśnienie
Opracowanie redakcyjne
Rozumowanie krok po kroku
Wszystkie trzy metale, Zn, Fe i Cu, są bardziej aktywne od srebra, dlatego wypierają je z roztworu jego soli. Każdy atom metalu oddaje w tych reakcjach dwa elektrony, tworząc kation o ładunku +2. Jeden jon Ag+ przyjmuje jeden elektron, więc na atom metalu potrzebne są dwa jony srebra.
Równania mają ogólny układ: metal i dwa jony Ag+ dają kation metalu i dwa atomy Ag. Jony azotanowe pozostają obserwatorami i nie występują w zapisie skróconym. Dla żelaza zgodnie z kluczem zapisujemy Fe2+.