Informacja do zadań 32–34.
Uczniowie porównywali właściwości kwasowo-zasadowe i redukujące alkanali i kwasów
alkanowych na przykładzie aldehydu octowego i kwasu octowego. Za pomocą papierka
uniwersalnego zbadali odczyn wodnych roztworów tych związków, a dzięki przeprowadzeniu
próby Trommera – ich właściwości redukujące. Wyniki doświadczenia przedstawili
w poniższej tabeli.
Badany związek | Odczyn wodnego roztworu | Właściwości redukujące |
|---|---|---|
aldehyd octowy | obojętny | tak |
kwas octowy | kwasowy | nie |
Na podstawie przebiegu doświadczenia sformułowali następujący wniosek ogólny na temat
odczynu i właściwości redukujących aldehydów i kwasów karboksylowych:
Alkanale nie ulegają w wodnych roztworach dysocjacji jonowej, ale mają właściwości
redukujące. Kwasy alkanowe ulegają w wodnych roztworach dysocjacji jonowej w sposób
charakterystyczny dla kwasów, ale nie mają właściwości redukujących.
Aby potwierdzić ten wniosek, przeprowadzili analogiczne doświadczenie dla aldehydu
mrówkowego i kwasu mrówkowego. Zaobserwowali, że:
Papierek uniwersalny zanurzony w formalinie (czyli wodnym roztworze aldehydu
mrówkowego) nie zmienił zabarwienia, a zanurzony w wodnym roztworze kwasu
mrówkowego zabarwił się na czerwono. W wyniku ogrzewania formaliny ze świeżo
strąconym wodorotlenkiem miedzi(II) w środowisku silnie zasadowym powstał ceglasty osad.
Taki sam efekt dało ogrzewanie świeżo strąconego wodorotlenku miedzi(II) w środowisku
silnie zasadowym z roztworem kwasu mrówkowego.