Tekst 2 — Materiał do zadania 9
Edward Stachura
Gloria
Chwała najsampierw tobie
Trawo przychylna każdemu
Kraino na dół od Edenu
Gloria1! Gloria!
Chwała teraz tobie, słońce
Odyńcu2 ty samotny
Co wstajesz rano z trzęsawisk nocnych
I w góry bieżysz, w niebo sam się wzbijasz
I chmury czarne białym kłem przebijasz
I to wszystko bezkrwawo – brawo, brawo
I to wszystko złociście, i nikogo nie boli
Gloria! Gloria! […]
Chwała wam: zimy wiosny lata i jesienie
Chwała temu co bez gniewu idzie
Poprzez śniegi deszcze blaski oraz cienie
W piersi pod koszulą – całe jego mienie
Gloria! Gloria! Gloria!
Gloria
Chwała najsampierw tobie
Trawo przychylna każdemu
Kraino na dół od Edenu
Gloria1! Gloria!
Chwała teraz tobie, słońce
Odyńcu2 ty samotny
Co wstajesz rano z trzęsawisk nocnych
I w góry bieżysz, w niebo sam się wzbijasz
I chmury czarne białym kłem przebijasz
I to wszystko bezkrwawo – brawo, brawo
I to wszystko złociście, i nikogo nie boli
Gloria! Gloria! […]
Chwała wam: zimy wiosny lata i jesienie
Chwała temu co bez gniewu idzie
Poprzez śniegi deszcze blaski oraz cienie
W piersi pod koszulą – całe jego mienie
Gloria! Gloria! Gloria!
Przypisy i opis źródła
- Gloria – chwała.
- Odyniec – stary dzik żyjący samotnie. Edward Stachura, Gloria, [w:] tegoż, Poezje, Toruń 2022.
Autor i źródło materiału
Arkusz CKE, strona PDF 11
Materiał z arkusza CKE; zachowano oznaczenia autorów i źródeł. Nie nadano nowej licencji.