Tekst 1 — Materiał do zadania 8
Pieśń III (Księgi wtóre)
Nie wierz Fortunie1, co siedzisz wysoko2;
Miej na poślednie koła pilne oko3;
Bo to niestała pani z przyrodzenia4,
Często więc rada sprawy swe odmienia.
Nie dufaj5 w złoto i w żadne pokłady6,
Każdej godziny obawiaj się zdrady;
Fortuna co da, to zasię wziąć7 może,
A u niej żadna dawność8 nie pomoże.
[…]
Ty pomni, że twój skarb u Szczęścia9 w mocy,
A tak się staraj o takiej pómocy,
Aby wżdy z tobą twego co zostało,
Jesli zaś będzie Szczęście swego chciało.
[…]
Przypisy i opis źródła
- Fortuna – rzymska bogini ślepego przypadku, losu.
- Siedzieć wysoko – zajmować wysoką pozycję społeczną.
- Miej na poślednie koła pilne oko – tzn. myśl o tym, co się może zdarzyć, przewiduj, uważaj.
- Z przyrodzenia – z natury.
- Nie dufaj – tu: nie ufaj, nie wierz.
- Pokład – skarb.
- Zasię wziąć – odebrać.
- Dawność – prawo do posiadania jakiejś nieruchomości z tytułu jej zasiedzenia.
- Szczęście – tu: Fortuna.
Jan Kochanowski, Pieśń III (Księgi wtóre), [w:] tegoż, Poezje, Warszawa 1988.
Autor i źródło materiału
Arkusz CKE, strona PDF 9
Materiał z arkusza CKE; zachowano oznaczenia autorów i źródeł. Nie nadano nowej licencji.