Materiał do zadania 9
Ignacy Krasicki
Kruk i lis
Bywa często zwiedzionym,
Kto lubi być chwalonym.
Kruk miał w pysku ser ogromny.
Lis, niby skromny,
Przyszedł do niego i rzekł: „Miły bracie,
Nie mogę się nacieszyć, kiedy patrzę na cię.
Cóż to za oczy,
Ich blask aż mroczy,
Czyż można dostać
Takową postać?
A pióra jakie
Szklniące1, jednakie.
A jeśli nie jestem w błędzie,
Pewnie i głos śliczny będzie”.
Więc kruk w kantaty2; skoro pysk rozdziawił,
Ser wypadł, lis go porwał i kruka zostawił.
Przypisy i opis źródła
- Szklniący – błyszczący.
- W kantaty – zaczął śpiewać; od kantata (z wł.): uroczysty utwór muzyczny.
Z Ezopa
Ignacy Krasicki, Kruk i lis, [w:] tegoż, Dzieła zebrane, tom 2., Zbiory wierszy, Poznań 2019.
Autor i źródło materiału
Arkusz CKE, strona PDF 11
Materiał z arkusza CKE; zachowano oznaczenia autorów i źródeł. Nie nadano nowej licencji.