Zasady oceniania
2 pkt – poprawne wyjaśnienie, uwzględniające wbudowanie przez retrowirusa genu
kodującego receptor CAR do genomu gospodarza, co warunkuje długotrwałą jego
ekspresję, ORAZ uwzględniające wprowadzanie za pomocą elektroporacji do komórki
gospodarza mRNA, który w komórce jest stosunkowo krótkotrwały, np. ze względu na
jego degradację lub efekt rozcieńczenia.
1 pkt – wyjaśnienie, uwzględniające wbudowanie przez retrowirusa genu kodującego
receptor CAR do genomu gospodarza, co warunkuje długotrwałą jego ekspresję,
ALBO uwzględniające wprowadzanie za pomocą elektroporacji do komórki
gospodarza mRNA, który w komórce jest stosunkowo krótkotrwały, np. ze względu na
jego degradację lub efekt rozcieńczenia.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.
Przykładowe odpowiedzi
•
Kiedy limfocyt T zostaje zainfekowany cząsteczkami retrowirusa zawierającymi gen
kodujący receptor CAR, ten gen zostaje wbudowany do genomu komórki i podlega
wielokrotnej ekspresji. Natomiast mRNA jest stosunkowo niestabilną cząsteczką, więc
otrzymywanie receptora CAR w wyniku translacji tego mRNA też będzie krótkotrwałe.
•
Po elektroporacji czas półtrwania mRNA jest krótki – białka powstaje niewiele. Użycie
retrowirusa zapewnia długotrwałe wytwarzanie białka, bo gen odpowiedzialny za to
białko trafia do genomu gospodarza.
•
W przypadku elektroporacji stężenie mRNA ulega zmniejszeniu przy każdym kolejnym
podziale komórki. Ten efekt nie występuje w przypadku wbudowania się genu
kodującego receptor CAR, co ma miejsce w przypadku zastosowania infekcji wirusowej.
Uwaga:
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do translacji cząsteczki mRNA tylko jeden raz,
np. „W przypadku elektroporacji mamy do czynienia z jednorazowym wytworzeniem
receptora CAR na podstawie mRNA wprowadzonego do komórki, podczas gdy
zastosowanie retrowirusa warunkuje wielokrotną syntezę receptorów CAR przez limfocyt po
wbudowaniu genu CAR do genomu”.
Dopuszcza się odpowiedzi odnoszące się do dużych ilości mRNA w przypadku
zastosowania infekcji wirusowej oraz małych ilości mRNA w przypadku elektroporacji, np.
„W terapii z użyciem retrowirusa gen kodujący receptor CAR wbudowuje się w genom
limfocytu T, przez co może on wytworzyć mRNA kodujący ten receptor w dużych ilościach,
natomiast elektroporacja ogranicza wytwarzanie receptora CAR jedynie do ilości mRNA
mechanicznie wprowadzonego do komórki – komórka nie może wytworzyć kolejnych nici
mRNA”, zamiast odniesienia się do stabilności kwasów nukleinowych.