Zasady oceniania
1 pkt – poprawne uzasadnienie, odnoszące się do słabej rozpuszczalności
długołańcuchowych kwasów tłuszczowych w osoczu krwi i dobrej rozpuszczalności
albuminy w osoczu krwi.
0 pkt – odpowiedź niespełniająca wymagań na 1 pkt albo brak odpowiedzi.
Przykładowe odpowiedzi
•
Długołańcuchowe kwasy tłuszczowe nie rozpuszczają się dobrze w wodzie, która jest
głównym składnikiem osocza krwi. Albumina jest białkiem dobrze rozpuszczalnym
w wodzie, a więc po przyłączeniu kwasów tłuszczowych uczestniczy w ich transporcie we
krwi.
•
W przeciwieństwie do albuminy takie kwasy tłuszczowe słabo rozpuszczają się w osoczu
krwi i dlatego są transportowane dopiero po związaniu się z cząsteczkami albuminy.
•
Długołańcuchowe kwasy tłuszczowe nie rozpuszczają się w płynach ustrojowych, dlatego
muszą się wiązać z cząsteczkami albuminy dobrze rozpuszczalnymi w osoczu.
•
Długołańcuchowe kwasy tłuszczowe nie są rozpuszczalne w osoczu. Dzięki połączeniu
z rozpuszczalną w osoczu albuminą możliwy staje się ich transport, dlatego że powstały
kompleks jest rozpuszczalny.
•
Ponieważ albuminy to białka dobrze rozpuszczalne, a kwasy tłuszczowe to związki słabo
rozpuszczalne.
•
Albumina jest rozpuszczalna, a DKT – nie są.
Uwaga:
Uznaje się odpowiedzi odnoszące się do rozpuszczania się we krwi – zamiast w osoczu krwi.
Uznaje się odpowiedzi odnoszące się do całkowitej nierozpuszczalności długołańcuchowych
kwasów tłuszczowych w wodzie.
Nie uznaje się odpowiedzi odnoszących się do zmiany właściwości kwasów tłuszczowych
w wyniku ich związania z albuminą, np. „Długołańcuchowe kwasy tłuszczowe stają się
rozpuszczalne w osoczu krwi po przyłączeniu się do albuminy”.
Dopuszcza się odpowiedzi odnoszące się do hydrofobowości lub niepolarności kwasów
tłuszczowych, np.:
•
DKT mają charakter hydrofobowy, więc bez związania z hydrofilową albuminą ich
transport we krwi nie byłby możliwy.
•
DKT mają charakter niepolarny, więc dopiero po związaniu się z polarną albuminą ich
transport we krwi staje się możliwy.