Bariera krew – mózg to fizyczna i funkcjonalna granica między mózgowymi naczyniami
krwionośnymi a tkanką nerwową. Ta bariera izoluje ośrodkowy układ nerwowy od
potencjalnie szkodliwych związków obecnych we krwi. Bariera krew – mózg zapewnia
wysoce selektywny transport związków krążących we krwi do płynu mózgowo-rdzeniowego.
Jest to możliwe, ponieważ w naczyniach włosowatych ośrodkowego układu nerwowego
między komórkami śródbłonka znajdują się dobrze wykształcone ścisłe połączenia
zamykające. Te naczynia są także otoczone grubą warstwą komórek glejowych,
stanowiących dodatkową barierę. Niektóre obszary mózgu, np. podwzgórze, mają częściowo
zniesioną barierę krew – mózg.
W celu zbadania, czy bariera krew – mózg jest zachowana, najczęściej stosuje się wskaźnik
– błękit Evansa. Ten barwnik łączy się z wysokim powinowactwem z albuminą osocza krwi.
Aby zbadać wpływ infekcji wirusem Chandipura (ChPV) na szczelność naczyń włosowatych
mózgu, przeprowadzono następujące doświadczenie. Myszom z grupy badawczej podano
dożylnie ChPV oraz błękit Evansa, a myszom z grupy kontrolnej – roztwór soli fizjologicznej
oraz błękit Evansa. Na poniżej fotografii przedstawiono wyniki doświadczenia – obraz
mózgowia po upływie jednej, dwóch oraz trzech dób od rozpoczęcia badania.
grupa
grupa badawcza
kontrolna
48 godz.
72 godz.
72 godz.
0 godz.
24 godz.
Na podstawie: K. Brzezińska i M. Ziaja, Struktura […], „Postępy Biologii Komórki” 39(1), 2012;
A. Balakrishanan i A.C. Mishra, Immune Response during Acute Chandipura Viral Infection in Experimentally
Infected Susceptible Mice, „Virology Journal” 5, 2008.