Materiał do zadania 12
Przeczytaj fragment Wesela Stanisława Wyspiańskiego.
Stanisław Wyspiański
Wesele
AKT III
SCENA 19
[…]
PAN MŁODY
Gębą toście bardzo harny1.
CZEPIEC
Kręć pon ino próżne żarna2,
poezyje, wirse, książki,
podobają ci się wstążki,
stroisz się w te karazyje3,
a jak trza się mirzać4 z czego,
to pon w sobie szyćko skryje.
[…]
Pon ino widzisz pchły,
Pchły, świecidła, rosę, ćmy,
a nie chcesz znać, co som my:
że w nas dnieje, dusa świci,
że zarucko5 kur zapieje,
że na nas czekają w mieście,
że nas tu jest ze dwadzieścia
z kosom, cepem, żelaziwem
i że to, to nie som sny.
Stanisław Wyspiański
Wesele
AKT III
SCENA 19
[…]
PAN MŁODY
Gębą toście bardzo harny1.
CZEPIEC
Kręć pon ino próżne żarna2,
poezyje, wirse, książki,
podobają ci się wstążki,
stroisz się w te karazyje3,
a jak trza się mirzać4 z czego,
to pon w sobie szyćko skryje.
[…]
Pon ino widzisz pchły,
Pchły, świecidła, rosę, ćmy,
a nie chcesz znać, co som my:
że w nas dnieje, dusa świci,
że zarucko5 kur zapieje,
że na nas czekają w mieście,
że nas tu jest ze dwadzieścia
z kosom, cepem, żelaziwem
i że to, to nie som sny.
Przypisy i opis źródła
- Harny – dumny, zuchwały.
- Kręć pon ino próżne żarna – tu: wykonuj pracę nieefektywną.
- Karazyje – karazja, gruby wełniany materiał, z którego szyto chłopskie okrycia wierzchnie.
- Mirzać się – tu: wykazać się, wziąć się do czegoś realnego.
- Zarucko – zaraz.
Stanisław Wyspiański, Wesele, Wrocław 1977.
Autor i źródło materiału
Arkusz CKE, strona PDF 13
Materiał z arkusza CKE; zachowano oznaczenia autorów i źródeł. Nie nadano nowej licencji.